Een (kleine) persoonlijke update

Persoonlijk

Ik begon met het schrijven van een kleine update in mijn maandoverzicht dat ik eigenlijk afgelopen dinsdag al online had willen hebben, maar het werd maar langer en langer. Dus besloot ik het te publiceren in een apart artikel. Jullie hebben ongetwijfeld gemerkt dat ik onregelmatig post en misschien missen jullie al wat verslagjes en recensies en hadden jullie die allang online verwacht. Ik in elk geval wel. Laat ik het uitleggen in dit persoonlijke blogje. 

Een blogdipje

Februari liep even iets anders dan verwacht, waardoor ook het bloggen in een dipje kwam. Ik ging er toen ik in januari begon met re-integreren vanuit dat ik in februari al snel weer volledig aan het werk zou zijn en weer volop leuke dingen zou plannen en doen. Daarnaast staat februari altijd in het teken van vele feestjes omdat niet alleen ik, maar ook mijn vriend, mijn schoonmoeder, mijn schoonvader, mijn oom en drie vriendinnen jarig zijn in februari.

Dat het anders liep kun je wel zeggen… Zoals ik in mijn maandoverzicht van januari (die vrij laat online kwam) ook al benoemde viel het re-integreren op kantoor zelf zwaar. Daarvoor re-integreerde ik door thuis al wat taken op te pakken en 2 februari ging ik voor het eerst weer vier uurtjes naar kantoor, exclusief reistijd (drie kwartier heen en drie kwartier terug). Die week werkte ik vier uurtjes thuis en twee keer vier uurtjes op kantoor. Hierna was ik al afgepeigerd.

Oververmoeid en buikgriep

De week erna werkte ik drie keer tot half drie (ik start om acht uur). Op twee uurtjes na dus al mijn volledige uren. Dit werkte niet. Ik kwam thuis van mijn werk en was zo moe dat ik direct op bed kon. Ik was oververmoeid en mijn lichaam gaf er de brui aan. En op mijn vrije dag, mijn verjaardag, was ik eigenlijk doodop. De week erna spraken we daarom af dat ik mijn uren over vier dagen zou werken (maar wel al mijn uren), maar ook dat viel mij zwaar. Ik ging niet later dan acht uur ‘s avonds op bed.

De vrijdagavond moest ik naar de verjaardag van mijn schoonvader. Om zeven uur ging ik op bed liggen om nog even wat energie te krijgen voordat we gingen, maar ik heb het bed daarna niet meer verlaten. Ik was ziek… Het kwakkelde nog een beetje, totdat het zondag goed mis was en ik met vrij veel zekerheid kan zeggen dat het buikgriep was (pfff, geen pretje…). Het PAC-festival moest ik aan mij voorbij laten gaan, erg jammer en zonde van het geld, maar helaas niks aan te doen. Ik meldde mij die avond ziek bij mijn leidinggevende en ging de donderdag pas weer aan het werk.

Te vroeg gejuicht

Die donderdag voelde ik me kiplekker en ik dacht dat het re-integreren misschien wel extra zwaar aan had gevoeld omdat ik het virus al onder de leden had. Om vervolgens vrijdagavond het een beetje benauwd te krijgen en wat te beginnen met hoesten. De zaterdag had ik een leuk event van Best of YA bij kasteel De Haar in Haarzuilens (ja, het verslag hebben jullie nog tegoed!). Ik werd hoestend wakker, maar besloot wel te gaan. Het was vast een gewone verkoudheid. Een kleine tegenslag, maar niks ergs, de griep had ik immers al achter de rug. Die avond stond ook nog de verjaardag van een vriendin op de planning. Maar ik bleef maar hoesten, kreeg last van traanogen en voelde me met het uur minder lekker. Eenmaal thuis ging ik bibberend van de kou (en het was echt niet zo koud) op de bank liggen. Die verjaardag daar ben ik niet meer geweest, en de rest van het weekend was ik wéér ziek.

En toen waren we bij deze week. Ik heb thuis gewerkt omdat ik als een gek blijf hoesten en volgens mij zijn mijn ribben lichtelijk gekneusd (het hele gebied doet pijn dankzij het hoesten). Terwijl dit online komt vertrek ik toch naar mijn werk, maar ik ben nog steeds niet fit. Gisteren wilde ik lekker gaan bloggen en eindelijk wat artikelen vooruit schrijven, maar in plaats daarvan heb ik de hele dag bijna niks gedaan naast heel veel hoesten en mij niet fit voelen. Zodra ik thuis kom ga ik met een dekentje op de bank en de rest van de week even goed proberen uit te rusten.

Conclusie

Het mag duidelijk zijn dat ik naast werken en slapen vrij weinig andere dingen heb gedaan. Ik kwam dus ook in een gigantische blogdip. Gelukkig had ik nog wat artikelen die al (half) klaarstonden en dus vrij makkelijk ingepland konden worden, maar er zat zeker een gat in mijn “elke werkdag een blogje”. Ik had plotseling ook geen zin en fut om te bloggen (en dat terwijl ik genoeg ideeën had en heb, er staan heel veel lege concepten klaar), of te lezen (ik loop dus ook wat achter met recensies van recensie-exemplaren), of andere blogjes te lezen (als je binnenkort veel reacties van mij krijgt ben ik duidelijk wat aan het inhalen). Dus ik heb vooral tv-series gekeken en geslapen.

Ik zou willen zeggen dat het vanaf nu beter gaat, maar ik heb geen idee hoelang dit nog doorgaat. Hopelijk binnenkort weer allemaal positieve berichten, ik ben namelijk van plan om van 2016 een fantastisch jaar te maken ondanks de duidelijk wat moeilijkere start van dit jaar. Maar mogelijk in maart toch nog weer een paar dagen waarop onverwacht toch geen artikel verschijnt. Ik weet gelukkig dat jullie dit begrijpen, en waardeer alle steun die jullie mij al hebben gegeven de afgelopen tijd. Ik hoop volgende maand weer heel veel positiviteit en energie uit te kunnen stralen op Reviews & Roses!

Deze post is al 3743 keer gelezen

Ook interessant:

Geplaatst op 3 maart 2016 door Jessica

Categorieën: Persoonlijk / Tags: ,

Geef een antwoord

28 responses to “Een (kleine) persoonlijke update