Recensie | Het Labyrint – Sigge Eklund

Geplaatst op 17 november 2014 door Jessica in Boeken / 6 Comments

Sigge Eklund - Het Labyrint

Ik heb een gratis recensie-exemplaar ontvangen van Meridiaan Uitgevers in ruil voor een eerlijke recensie. Dit is niet van invloed op mijn mening over het boek of de inhoud van mijn recensie.

Recensie | Het Labyrint – Sigge EklundHet Labyrint door Sigge Eklund
Verschenen: september 2014 bij Meridiaan Uitgevers
Format: Paperback, Aantal pagina's: 335
Genre: Literatuur, Roman
Goodreads
One StarOne StarOne Star

Dicht op de huid van vier mensen in de directe omgeving van een jong meisje – en dat meisje is verdwenen.

Vier volwassenen, één ontvoerd meisje.
Maak kennis met Åsa, de wanhopige moeder die alles doet om haar verdwenen kind te vinden, en Martin, de overspelige echtgenoot, tevens hoofdverdachte. Voor collega Tom is Martin een held, hij doet alles om in diens gunst te komen. En hoe past Katja, de schoolverpleegkundige, in dit verhaal?

Het labyrint is een puzzel vanuit vier perspectieven die stukje bij beetje onthult hoe het vier mensen vergaat uit de meest nabije omgeving van de grote afwezige: het spoorloos verdwenen meisje zelf.

Dikke pil

Toen ik in oktober Het Labyrint toegestuurd kreeg door Meridiaan Uitgevers kon ik niet wachten om te beginnen in het eerste naar Nederlands vertaalde boek van de Zweedse Sigge Eklund. Maar het heeft uiteindelijk lang geduurd voordat ik het boek uit had. Zo is Het Labyrint allereerst een dikke pil met zijn 335 pagina’s en dat lees ik niet zo 1, 2, 3 uit. Het boek is daarnaast echt een boek waar je je aandacht bij moet houden. Even een stukje lezen voor het slapen gaan terwijl ik moe was zat er niet in.

Dure woorden en filosofische teksten

Maar ook moest ik mij echt door het begin heen worstelen. Dit kwam mede door het excessief gebruik van dure woorden en filosofische stukken tekst in het eerste deel van het boek. Ik begreep het allemaal wel, maar ik vond het wel enorm afleiden. Het had mij niks verbaasd als Sigge Eklund van beroep Psycholoog of Psychiater was geweest. Normaal gesproken lees ik altijd luchtige chicklits of YA boeken en dat is misschien ook de reden dat ik zoveel moeite had met in het boek komen.

Het Labyrint - Sigge Eklund

Ontrafelen

Ja, door het hij/zij-perspectief voelde ik een grotere afstand tussen mijzelf en de 4 hoofdpersonen en kon ik mij niet helemaal inleven zoals ik wel heb bij een luchtige chicklit vanuit het ik-perspectief. Maar ondanks dat ik misschien niet helemaal het juiste publiek bleek te zijn, zijn er ook veel positieve dingen te zeggen over Het Labyrint. Op een gegeven moment leer je de personages beter kennen, werd de schrijfstijl prettiger, het verhaal interessanter en kwamen er momenten waarop ik nog even een paar extra bladzijden wilde lezen voordat ik het boek opzij zou leggen.

Het verhaal zelf is namelijk geniaal in elkaar gezet. Het Labyrint bestaat uit veel puzzelstukjes die – hoe verder je in het boek komt – beetje bij beetje ontrafelt worden en in elkaar vallen. Elk detail dat in het boek voorkomt krijgt betekenis. Alles is met elkaar verweven en uitmuntend uitgewerkt.

Niet chronologisch

Het Labyrint wordt niet in chronologische volgorde verteld. Zo begint het boek bijvoorbeeld met een lang hoofdstuk van Åsa dat zich vele maanden na de verdwijning van haar dochter, Magda, afspeelt. Een ander hoofdstuk speelt zich echter 48 uur na de verdwijning van Magda af, en nog weer een ander hoofdstuk speelt zich weer voor de verdwijning af. En zo ga je zigzaggend door het heden en verleden heen.

Ook in de hoofdstukken zelf ga je van het heden naar het verleden en weer terug. Op die manier leer je niet alleen wat zich afspeelde voor, tijdens en na de verdwijning, maar kom je ook meer te weten over het verleden van de 4 hoofdpersonen.

Hoe dichter ik bij het einde kwam, hoe spannender het boek werd. Als een soort detective ging ik door het boek heen, continu vroeg ik mij af wat er met Magda gebeurt was. Was het misschien waar dat Martin een slechte vader is? Was het misschien een wraakactie van iemand anders?

Einde geeft geen voldoening

Spoiler met betrekking tot het einde: 

Het boek draait om de grote afwezige van het in het verhaal – het spoorloos verdwenen meisje Magda – maar erachter komen wat er met haar gebeurd is doen we niet. In dat opzicht gaf het einde mij geen voldoening. Je kunt er natuurlijk vele theorieën op loslaten en zo heb ik ook mijn eigen vermoedens over wat er gebeurd is, maar bevestiging krijg ik niet. Ik weet dat sommige lezers dat ook niet hoeven bij dit soort literaire boeken, zodat zij er eeuwig over kunnen discussiëren, maar ik heb wel die bevestiging nodig.

Sigge Eklund - Het Labyrint

Conclusie

Het is interessant dat het verhaal vanuit vier perspectieven verteld wordt en zij hebben allemaal direct of indirect met Magda en haar familie en de gebeurtenissen in het boek te maken; ze hebben allemaal een rol die niet zomaar uit het boek geschreven zou kunnen worden.

Keer op keer verbaasde het mij wanneer een puzzelstukje weer naadloos in het verhaal paste. Het Labyrint is geniaal geschreven en ik zie zo een aantal mensen voor mij die dit boek wel vijf sterren zouden geven. Het feit dat ik het boek geen vijf sterren geef is dan ook niet omdat het boek slecht is, maar om het simpele feit dat ik misschien net niet het juiste publiek ben, het trage begin en het feit dat het boek voor mij niet ‘af’ voelt.

Houd je wel wat van zwaardere verhalen en boeken waar je nog lang nadat je het boek uit hebt kunt discussiëren dan is dit echt een boek voor jou!

Koop bij bol.com

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Ook interessant:

Tags: , , ,


Geef een reactie

CommentLuv badge

6 responses to “Recensie | Het Labyrint – Sigge Eklund

  1. Hans

    Ik ben nieuwsgierig gemaakt en ga het boek lezen. Ik heb nog wel een tip, of beter gezegd een dringend verzoek: ga bij een recensie niet teveel in op het einde van een boek. Het is jammer dat ik nu al weet waarom het einde van het boek jouw een onbevredigend gevoel gaf. Dat had ik liever zelf ervaren bij het lezen van het laatste deel van het boek.

    • Je hebt gelijk Hans. Dit is nog één van mijn eerdere recensies en blijkbaar zat het einde mij zo dwars dat ik het gewoon neergeschreven heb haha. Tegenwoordig schrijf ik spoilervrij, dus ik zal hier in elk geval even een spoilermelding bij zetten.

    • Haha, ik ben heel blij met je reactie hoor. Het is leuk om te horen dat ik een goede keuze heb gemaakt door die roze kersenbloesems in de compositie te gebruiken :D.