Interview met… Helen Vreeswijk!

Geplaatst op 8 september 2016 door Jessica in Boeken / 12 Comments

Interview met Helen Vreeswijk
Update 31-10-2016 – Helaas heeft mij het slechte nieuws bereikt dat Helen Vreeswijk in de nacht van 30 op 31 oktober 2016 is overleden op 55-jarige leeftijd. Mijn gedachten gaan uit naar Helens nabestaanden en dierbaren. Helen was een lieve en fijne vrouw en ik ben blij dat ik het geluk heb gehad haar te mogen kennen. Rust zacht, lieve Helen.

In september verschijnt Vermist, het eerste deel in een nieuwe avonturentrilogie van Helen Vreeswijk. Maar dat is niet alles! Ze schreef ook een verhaal voor 3PAK, het allereerste Literatourgeschenk.

IMG_9692 - Interview Helen Vreeswijk
“Ik heb d’r echt zo’n tik voor. Wij drinken heel veel thee, en mijn vriendinnen ook en dan is het hartstikke leuk om het zo te serveren.”

Helen Vreeswijk werkte jaren bij de politie, eerst als sporendeskundige, later als rechercheur. Daar maakte ze veel heftige dingen mee en ze begon met het schrijven van haar boeken om een uitlaatklep te hebben. Samen met Melissa (Best of YA Promoteam) ging ik op bezoek bij oud-rechercheur Helen Vreeswijk en we vroegen haar het hemd van het lijf.

In het Best of YA-magazine dat vanaf september gratis in de boekhandel ligt, kun je het eerste deel van het interview lezen. Daarin vertelt Helen Vreeswijk over haar inspiratie en over haar nieuwe boek Vermist.

Eerwraak

IMG_9695 - Interview Helen Vreeswijk

Waarom heb je specifiek gekozen voor de doelgroep Young Adult?

 “Een van de redenen is dat ik op mijn werk zag dat de criminaliteit aan het verjongen was. Vroeger had je kinderen van 16, 17 of 18 die een misstap maakten. Nu zie je kinderen van 12. Criminaliteit werd op een gegeven moment ook een beetje verheerlijkt en ik wilde de consequenties van crimineel gedrag laten zien. Het klinkt allemaal mooi en heel stoer, en in die films gaat het allemaal perfect, maar in de werkelijkheid is dat anders.

“Wat ik ook zag is dat slachtoffers steeds jonger worden omdat ze door media heel gemakkelijk te benaderen zijn. Een man van 61 kan zich voordoen als 16 en kinderen van 10, 11 of 12 benaderen. Daarom probeer ik in mijn boeken lezers een waarschuwing mee te geven door dat te laten zien. Jongeren krijgen de informatie mee en weten: dit moet ik wegklikken.”

Wist je dat - 2 dochters

Wij mochten de eerste versie van Vermist al lezen en hebben hier ook over gesproken. Wegens spoilergevaar is dat niet in dit interview opgenomen. Er zijn echter nog behoorlijk wat grote dingen veranderd tussen de eerste versie  die wij lazen en het uiteindelijke boek.

“Ja, dan heb je het helemaal geschreven en dan ben je blij dat je klaar bent. Het is de eerste versie en dan gaat iedereen erop schieten terwijl je zelf een maandje rust hebt. Je legt het weg en krijgt vervolgens feedback van de uitgever. Je gaat er over nadenken en bedenkt je hoe je het sterker kunt maken. Het moet bij mij ook altijd even bezinken. Je bent natuurlijk maanden met zo’n boek bezig en op een gegeven moment ben je het even spuugzat. Dan heb je het even laten rusten, komt de zin weer terug en heb je dus een tweede moment om het aan te passen.”

IMG_9705 - Interview Helen Vreeswijk

quote uitgezakte kale manLaat je jouw boeken ook proeflezen door je dochters?

“Nee, ze zijn alle twee dyslectisch. Ze lezen het boek wel, maar daar hebben ze wat meer tijd voor nodig. Dat doen ze dan in bad of op een rustig plekje. Maar zo’n groot vel waar ik allemaal dingen op heb gekrast, dat leest niet fijn voor ze. Mijn man leest wel alles mee. Hij is kritisch, maar hij haalt er voor mij, omdat ik dyslectisch ben, ook heel veel fouten uit. Dat doet hij meestal als hij naar zijn werk gaat. Hij moet elke dag anderhalf uur reizen, dus dan komt hij thuis en dan heeft hij weer een hoofdstukje nagekeken.”

Laten we het ook nog even hebben over Rebel, jouw korte verhaal voor de Literatour geschenkbundel. Hoe vond je het om te werken aan zo’n geschenkbundel?

“Ik vind het leuk dat ik gevraagd ben. Het was ook leuk om te doen omdat ik met een proces verbaal gewend ben korte verhalen te schrijven. Het verhaal is ook een zaak die wij gedraaid hebben. Alleen het laatste stukje heb ik iets veranderd omdat ik het spannender wilde maken. Op een gegeven moment houdt voor mij het onderzoek immers op.”

In 2010 ben je gestopt met werken. Mis je het?

“Ik mis mijn collega’s, maar niet het werk. Ik had ook niet echt een baan van 9 tot 5. Je werkt door tot ’s avonds laat en als we aan het afluisteren waren dan waren we ook ’s nachts bezig. Maar ik mis wel mijn collega’s. Wij waren dag en nacht samen. Dat is wat ik mis. En natuurlijk de spanning en sensatie, die mis ik ook. Ik bedoel, wat gebeurt er hier? Helemaal niks. Er wordt hier niet ingebroken, niet met messen gezwaaid, helemaal niks. Er komt hooguit een keer een donut op tafel.”

Wist je dat - papegaaien

IMG_9708 - Interview Helen Vreeswijk

Een aantal jaar geleden ontdekte je dat je borstkanker hebt. In principe ben je er vrij open over, maar hoe kijk je daar tegenaan? Heb je ook het gevoel dat je in tijdsnood zit?

“Daar ben je natuurlijk wel bang voor. Want je begint aan iets, maar je weet niet of je het af kunt maken. Normaal schrijf ik één boek per jaar, nu begin ik iets eerder aan een nieuw boek. Om de drie à vier maanden word ik helemaal gecheckt. Dus dan denk ik: ‘Oké, ik heb nog vier maanden’. Zo werkt dat bij mij. Meestal begint het na vier maanden weer te groeien en krijg ik een andere chemo. Om de vier maanden is het weer afwachten hoe die aanslaat. Dat hoort nu bij mij, want ik zit er al zes jaar in.

“Ik weet pas twee jaar dat het ongeneeslijk is. Inmiddels besef ik dat ik mijn tijd goed moet benutten. Ik heb geen tienjarenplanning meer, dat gaat niet lukken. Het is steeds een korte planning van ‘dat lukt mij nog’. Ik weet dus nog niet of het volgende boek een gesloten eind of een open eind krijgt.”

IMG_9718 - Interview Helen Vreeswijk

“Voor mij was het vooral in het begin heel moeilijk. Toen ik hoorde dat ik ziek was ben ik gestopt met alles, want ik dacht: er is geen morgen. Ik heb zes jaar lang zonder een toekomst geleefd. Maar nu vind ik: ik ga door tot het eind. Misschien maak ik maar een jaar, misschien maak ik twee jaar, maar misschien maak ik ook wel drie jaar. Waarom ga ik dan hier tussen vier muren zitten kniezen? Ik heb het, laat ik er dan ook maar van genieten.

“Dat wil ik ook meegeven aan mijn dochters. Eén van mijn meiden zat op een gegeven moment op het hbo, maar ze was niet gelukkig. Dus ik zei: Ga iets doen wat je gelukkig maakt. Je moet doen waar je passie ligt, want dadelijk is het er niet meer. Je krijgt geen tweede kans. Dit is jouw leven, leef niet het leven van een ander. Je moet je niet omringen met mensen die je de grond in trappen, je moet je omringen met mensen die je blij maken en inspiratie geven. Er komt maar één keer een boot langs, daar spring je op, en als je niet springt dan gaat hij voorbij. En dan heb je niet gedaan wat je altijd hebt willen doen.”

IMG_9704 - Interview Helen VreeswijkDan nog één laatste vraag: Heb je nog tips voor beginnende schrijvers?

“Leg een kaartenbakje aan voor je personages. Want in het ene hoofdstuk draagt hij een bril en tien hoofdstukken verder ben je het vergeten. Ik maak zelf een tijdslijn, dan weet ik wanneer wat afspeelt. Neem de tijd. Als je je verhaal opstuurt geef het dan niet meteen op als één uitgever het afwijst. Ik had volgens mij ook al dertig manuscripten opgestuurd voordat ik eindelijk een contract kreeg, en nu vechten ze erom. Blijf in jezelf geloven en laat het af en toe ook door een buitenstaander (niet je vader of moeder) lezen en luister naar opbouwende kritiek. Volhouden, volhouden, volhouden.”

Ik wil Helen Vreeswijk enorm bedanken voor haar gastvrijheid, tijd, en openheid. Wij vonden het erg gezellig om op de thee te komen in haar prachtige huis.

Je kunt Vermist hier bestellen. 3PAK kun je vanaf 17 september gratis ophalen in de boekhandel.

Deze post is al 2253 keer gelezen

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Ook interessant:

Tags: , , ,


Geef een reactie

12 responses to “Interview met… Helen Vreeswijk!

  1. Wat een prachtig interview, Jessica. Erg inspirerend en heel fijn dat je haar zo goed aan de tand kon voelen. Niet fijn dat ze zo ziek is, maar ze pakt het sterk aan! Ik heb haar vorig jaar ontmoet samen met Buddy Tegenbosch. Toen waren we met een vrij grote groep, maar we hebben alsnog lekker kunnen kletsen.

    • Fijn om te horen Simone. 😀
      Ik vind Helen ook een hele sterke vrouw, en ik hoop dat we nog lang van haar boeken mogen genieten. Buddy Tegenbosch is ook superleuk trouwens! 😀

  2. Wat een super mooi interview, en jeetje, ik wist niet dat ze ziek was :-(. Wat erg!
    Ook wel leuk om te lezen dat ondanks dat ze dyslectie heeft, ze toch boeken is gaan schrijven! Ik ben benieuwd naar de rest van het interview in het Best of YA magazine 😀